امروز یه روز خیلی خیلی خوبه ...

چرا ؟

صبح از خونه تا شرکت پیاده اومدم البته یک هفته است که دارم این کارو انجام می دم اما امروز هوا خیلی خوب بود و پیاده روی همراه با موزیک و طبق معمول تماس پسرک و یه صبح بخیر جانانه خیلی بهم چسبید.

بعد با روحیه ای شاد وارد شرکت شدم و به همکارا صبح بخیر گفتم و بعد ایمیل رو که بازکردم دیدم به به همون طور که تو پست های قبلی بهش اشاره کردم خبرای خوش و رسیدن پول به دست شرکت چینی و شروع تولید ... خوب تا اینجا که خیلی عالیه ...

بعد تماس با یه شاگرد جدید و قراربرای امروز عصرو تماس با پسرک که فکرمی کردم الآن کلی ناراحت می شه که من دوباره شاگرد گرفتم اما اصلاً اینطوری نبود و خیلی خوب و مهربون و منطقی با این مسئله کنار اومد ... خیلی خوشحالم کرد چون من واقعاً عاشق تدریسم و یاد دادن چیزی به دیگری واقعاً آرامش دهنده است برام.

و اما دیشب :

دیشب من و پسرک خونۀ همکارپسرک برای شام دعوت بودیم به نوعی می شه گفت پاگشا .

پسرک کارش دیر تموم شد و حدود ساعت 9 شب رسید دم در خونۀ ما . من فکر می کردم خیلی دیر شده چون اصلاً خوب نیست که مهمون دیر بره جایی که دعوتش کردند . با اینکه مسیرطولانی بود اما ازاونجایی که ترافیک نبود ما یه ربعه رسیدیم . قبلش هم کلی بارون اومده بود و هوا رو واقعاً تمیز و دوست داشتنی کرده بود .

فکرمیکردم الآن با یه خونۀ ساده مواجه می شم اما این طور نبود . خیلی شیک و مدرن. آقای ش و خانمش و پسرسه ساله شون شایان منتظر ما بودند. بعد ازصرف چای شام خوردیم که مرغ ، رولت ژامبون و یه غذای دیگه با سوسیس بود ، خانم خونه کلی زحمت کشیده بود و ما رو واقعاً خجالت داد . یادم باشه امروز بهش زنگ بزنم و بابت این زحمات ازش تشکر کنم . اما چیزی که برام مهم بود اون حس خوب و انرژی مثبتی بود که این خانم به من می داد . ما قبلاً هم همدیگرو دیده بودیم اما این بار صمیمیتمون بیشتر شده بود . بعد آقایون شروع کردن به تخته بازی کردن و من به همراه خانم خونه یه قسمت دیگه از سالن مشغول تماشای  هنرهای دستی ایشون شدم . این خانم واقعاً هنرمند بود هرچقدر می گذشت بیشتر با ابتکاراتش آشنا می شدم . خلاصه کلی گپ زدیم . وقتی نگاه به ساعتم کردم با کمال تعجب دیدم ساعت شده 1.30 نصفه شب و ما همچنان داشتیم حرف می زدیم و آقایون هم تخته بازی می کردند.

حدود 15 دقیقه بعد بود که ازشون خداحافظی کردیم و اومدیم . راستی یه کادو به به عنوان پاگشا به من هدیه کردند یه ظرف چینی بزرگ فکرکنم آجیل خوری باشه . دلم واسه پسرک می سوزه هیچ کس به اون هدیه نمی ده . دیگه صداش دراومده . البته  من ازطرح روی این ظرف زیاد خوشم نیومد و احتمالاً اونو به مادرم هدیه می دم !!!

تو راه برگشت پسرک بهم گفت که آقای ش و خانمش بهایی هستند ، حدود 1 ساله که دینشون رو عوض کردند . از بهائیت چیز زیادی نمی دونم حالا می خوام تحقیق کنم . چیزی که می دونم اینه که این خانم و آقا خیلی مهربون بودند و خودمونی . آدم باهاشون احساس راحتی می کرد و من فکر می کنم دوستای خیلی خوبی می تونند برای من و پسرک باشند.